پاچه خواری،چاپلوسی،محتاج بودن به دیگری
متاسفانه روزانه با افرادی رو به رو می شیم که برای رسیدن به هدف و منفعت خود همیشه برای افراد بالادست خود که داری مقام و جایگاهی بالا در شهرستان یا استان و یا... هستند چاپلوسی و پاچه خواری میکنند تا بتواند خود نیز در جامعه بوسیله این عمل ناپسند به جایگاهی برسند. به نظر من این رفتار واکنشی نیست، بلکه اهداف بلندمدتی را دنبال می کند و اغلب توسط فرد به عنوان شیوه ای برای دستیابی به اهداف شخصی استفاده می شود.
ریشه اصلی این پاچه خواری و ستایش نابجا، حقیر بودن شخصیت فرد است. بدین ترتیب، کسی که احساس کمبود در خود نمی کند، هرگز به خود اجازه نمی دهد تا پاچه خواری افراد دیگر را بکند. ما انسانها همه توسط یک خالق توانمند و متدبر، یکسان افریده شده ایم، همه از خاک افریده و دوباره همه به زیر ان خاکیم. هیج شخصی از شیء دیگری افریده نشده و همچنین هیچ شخصی درجای دیگری غیر از زیر خاک دفن نخواهد شد، همینطور که گفته شد هیچ فردی از فرد دیگری بالاتر نیست،برتر بودنِ انسانها فقط و فقط به درجه ی تقوا وایمان به خدای یکتاست، پس لزومی ندارد برای رسیدن به جایگاهی در جامعه، برای افرادی که در جایگاه خاصی قرار دارند، با خود شیرینی و پاچه خواری شرافت، شخصیت و منزلت خود را پایین بیاوریم... به نظر من باید فقط برای خدا دلبری کنیم و از او بخواهیم نه از بنده ی خدا و از هیچ چیزی هراس نداشته باشیم، چون اوست که قادر به انجام همه کارهاست، با این کار هم مقام خود نزد خدا بالاست و هم می توان جایگاه خود را حفظ کرده و برای هر کسی گردن کج نکنیم و به دیگری محتاج نباشیم.
چاپلوسی و پاچه خواری، عزت نفس فرد چاپلوس و پاچه خوار را از او می گیرد و شخص ستایش شونده را نیز به غرور و تکبر واهی گرفتار می سازد. باید از خدا بخواهیم كمالاتي به ما بدهد كه با اين كمالاتش محتاج غير خودش نباشيم، خوشبختی در چیزی نیست جزء محتاج نبودن به کسی غیر از خدا. به نظرم هر دو شخص در غفلت هستند، کسی که چاپلوسی می کند، صرفا برای رسیدن به هدف خویش است و شخصیت فرد مقابل، که داری جایگاه بالایی است برایش مهم نیست و این به ضرر فردی است که در حال خدمت کردن در جایگاه ویژه ای است، پس بهتر است او به اینگونه رفتارها بها ندهد. امام صادق (ع) می فرماید : فریب خوش سخنی و شیرین زبانی ستایشگران را نخورید که دشمن پنهانی شمایند. در مقابل همچنین کسی که به این کار مشغول است و خود را محتاج دیگری می بیند پس از چندی در ذهن کسی که دارای جایگاه بالایی است به نماد یک فرد نیازمند که دم به دم باید برای او پاچه خواری کند نگاه میکند و چه بسا او برای همیشه به چشم ان فرد بد می نشیند و حتی شاید نقل او را نیز در مکانهای مختلف بکنند... پس یاد بگیریم به کسی غیر از خدا دست دراز مکنیم. ستودن بیش از اندازه نوعی چاپلوسی، و کمتر از آن درماندگی یا حسادت است.نهج الباغه حکمت 347
کلمات کلیدی :پاچه خواری کردن،محتاج بودن به دیگری،متکی بودن به غیر از خدا،تکیه به دیگران،خودشیرینی برای افراد جایگاه بالا،خاروندن پاچه دیگران،هدف انسان های فرصت طلب،نتیجه پاچه خواری کردن،حدیث در مورد پاچه خواری،حدیث در مورد شرافت،حدیث درمورد پایین اوردن شان و منزلت خود،حدیث در مورد چاپلوسی
ریشه اصلی این پاچه خواری و ستایش نابجا، حقیر بودن شخصیت فرد است. بدین ترتیب، کسی که احساس کمبود در خود نمی کند، هرگز به خود اجازه نمی دهد تا پاچه خواری افراد دیگر را بکند. ما انسانها همه توسط یک خالق توانمند و متدبر، یکسان افریده شده ایم، همه از خاک افریده و دوباره همه به زیر ان خاکیم. هیج شخصی از شیء دیگری افریده نشده و همچنین هیچ شخصی درجای دیگری غیر از زیر خاک دفن نخواهد شد، همینطور که گفته شد هیچ فردی از فرد دیگری بالاتر نیست،برتر بودنِ انسانها فقط و فقط به درجه ی تقوا وایمان به خدای یکتاست، پس لزومی ندارد برای رسیدن به جایگاهی در جامعه، برای افرادی که در جایگاه خاصی قرار دارند، با خود شیرینی و پاچه خواری شرافت، شخصیت و منزلت خود را پایین بیاوریم... به نظر من باید فقط برای خدا دلبری کنیم و از او بخواهیم نه از بنده ی خدا و از هیچ چیزی هراس نداشته باشیم، چون اوست که قادر به انجام همه کارهاست، با این کار هم مقام خود نزد خدا بالاست و هم می توان جایگاه خود را حفظ کرده و برای هر کسی گردن کج نکنیم و به دیگری محتاج نباشیم.
حضرت علی (ع) می فرماید:
نه مرگ انقدر ترسناک است و نه زندگی انقدر شیرین، که ادمی پای بر شرافت خود بگذارد
چاپلوسی و پاچه خواری، عزت نفس فرد چاپلوس و پاچه خوار را از او می گیرد و شخص ستایش شونده را نیز به غرور و تکبر واهی گرفتار می سازد. باید از خدا بخواهیم كمالاتي به ما بدهد كه با اين كمالاتش محتاج غير خودش نباشيم، خوشبختی در چیزی نیست جزء محتاج نبودن به کسی غیر از خدا. به نظرم هر دو شخص در غفلت هستند، کسی که چاپلوسی می کند، صرفا برای رسیدن به هدف خویش است و شخصیت فرد مقابل، که داری جایگاه بالایی است برایش مهم نیست و این به ضرر فردی است که در حال خدمت کردن در جایگاه ویژه ای است، پس بهتر است او به اینگونه رفتارها بها ندهد. امام صادق (ع) می فرماید : فریب خوش سخنی و شیرین زبانی ستایشگران را نخورید که دشمن پنهانی شمایند. در مقابل همچنین کسی که به این کار مشغول است و خود را محتاج دیگری می بیند پس از چندی در ذهن کسی که دارای جایگاه بالایی است به نماد یک فرد نیازمند که دم به دم باید برای او پاچه خواری کند نگاه میکند و چه بسا او برای همیشه به چشم ان فرد بد می نشیند و حتی شاید نقل او را نیز در مکانهای مختلف بکنند... پس یاد بگیریم به کسی غیر از خدا دست دراز مکنیم. ستودن بیش از اندازه نوعی چاپلوسی، و کمتر از آن درماندگی یا حسادت است.نهج الباغه حکمت 347
کلمات کلیدی :پاچه خواری کردن،محتاج بودن به دیگری،متکی بودن به غیر از خدا،تکیه به دیگران،خودشیرینی برای افراد جایگاه بالا،خاروندن پاچه دیگران،هدف انسان های فرصت طلب،نتیجه پاچه خواری کردن،حدیث در مورد پاچه خواری،حدیث در مورد شرافت،حدیث درمورد پایین اوردن شان و منزلت خود،حدیث در مورد چاپلوسی
+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم شهریور ۱۳۹۲ ساعت 16:52 توسط محمد خدابخشی|mohammad khodabakhshi
|
دانلود کلیپ ، حجم 2 مگابایت
